Siarczan amonu stosuje się przede wszystkim pod rośliny kwasolubne, takie jak borówka amerykańska, azalie, rododendrony i iglaki. Dostarcza azot oraz siarkę, a przy tym zakwasza podłoże, dlatego nie jest uniwersalnym nawozem. Przed użyciem trzeba sprawdzić pH gleby, ponieważ jego dalsze obniżanie może zaszkodzić roślinom wapnolubnym.
Co daje siarczan amonu?
Siarczan amonu jest dobrze rozpuszczalnym nawozem azotowo-siarkowym. Azot w formie amonowej działa wolniej niż azot azotanowy, ale jest stopniowo pobierany przez rośliny. Siarka wspiera wykorzystanie azotu i uczestniczy w tworzeniu białek.
Najważniejszą cechą tego nawozu pozostaje jednak działanie zakwaszające. Z tego powodu sprawdza się tam, gdzie gleba ma odczyn obojętny lub zasadowy, a uprawiana roślina potrzebuje niższego pH. Na już bardzo kwaśnym stanowisku może pogłębić problem.
Pod jakie rośliny stosować siarczan amonu?
Najłatwiej podjąć decyzję, dzieląc uprawy według wymagań dotyczących odczynu gleby:
| Grupa roślin | Przykłady | Zalecenie |
|---|---|---|
| Kwasolubne | Borówka amerykańska, azalie, rododendrony, iglaki | Najlepsze zastosowanie, jeśli pH podłoża jest zgodne z wymaganiami konkretnej rośliny. |
| Tolerujące umiarkowane zakwaszenie | Ziemniaki, cebula, czosnek, kapusta, kalafior, por | Można stosować po sprawdzeniu pH i zapotrzebowania na azot oraz siarkę. |
| Wapnolubne i zasadolubne | Lawenda, niektóre zioła i rośliny preferujące podłoże wapienne | Nie stosować jako stałego nawożenia, ponieważ dalsze obniżanie pH może osłabić rośliny. |
Siarczan amonu często wykorzystuje się także pod warzywa kapustne, rzepak, gorczycę, rośliny strączkowe, ziemniaki, cebulę i chrzan. W tych uprawach znaczenie ma nie tylko odczyn gleby, lecz także zapotrzebowanie na azot i siarkę. Sama obecność rośliny na liście upraw tolerujących ten nawóz nie oznacza, że można stosować go bez badania podłoża.
Jak prawidłowo stosować siarczan amonu?
Nawóz można wysiewać w granulkach albo rozpuścić w wodzie, jeśli pozwala na to instrukcja konkretnego produktu. Przy nawożeniu doglebowym ważne jest równomierne rozprowadzenie i ograniczenie kontaktu skoncentrowanych granulek z korzeniami.
- Sprawdź pH gleby oraz wymagania uprawianej rośliny. Nie podejmuj decyzji wyłącznie na podstawie jej nazwy.
- Odmierz dawkę zgodną z przeznaczeniem nawozu i rozsyp ją równomiernie na wilgotnym podłożu.
- Wymieszaj granulat z wierzchnią warstwą ziemi, szczególnie przed siewem lub sadzeniem.
- Podlej stanowisko po nawożeniu, jeśli nie są spodziewane opady, aby nawóz rozpuścił się i nie pozostawał przy korzeniach w wysokim stężeniu.
- Zakończ nawożenie azotem odpowiednio wcześnie, aby rośliny zdążyły przygotować się do spoczynku zimowego.
Najczęściej stosuje się go wiosną, przed siewem lub na początku wegetacji. W przypadku roślin ozdobnych kolejną porcję można podać na początku czerwca, o ile zalecenia dla danej uprawy i wynik badania gleby na to pozwalają. Późne nawożenie azotem, zwłaszcza pod koniec lata, może przedłużać wzrost młodych pędów i pogarszać ich przygotowanie do zimy.
Siarczan amonu – dawkowanie
Poniższe wartości są dawkami orientacyjnymi. Konkretna ilość zależy od zasobności gleby, pH, wieku roślin i zaleceń producenta:
| Typ uprawy | Dawka (g/m²) | Częstotliwość i uwagi |
|---|---|---|
| Trawnik | 15–20 | Stosować w okresie wzrostu, równomiernie po całej powierzchni. |
| Warzywa | 20–40 | Najczęściej przed siewem lub na początku wegetacji, po sprawdzeniu pH. |
| Iglaki, byliny i krzewy ozdobne | 30 | Można podzielić dawkę na początek wegetacji i początek czerwca. |
| Borówka amerykańska | 30–45 | Dawkę dzieli się na mniejsze porcje, a ostatnie nawożenie wykonuje najpóźniej pod koniec czerwca. |
Ostrzeżenie eksperckie – kontroluj pH gleby
Nadmierne stosowanie siarczanu amonu może obniżyć pH poniżej poziomu tolerowanego przez daną roślinę. Przy odczynie poniżej około pH 5–6 nie należy automatycznie zwiększać dawki ani powtarzać nawożenia. Trzeba najpierw wykonać badanie gleby, ponieważ zakres właściwego pH zależy od uprawy.
Na stanowisku o bardzo niskim pH nawóz może ograniczać dostępność części składników pokarmowych i pogarszać kondycję roślin. W razie silnego zakwaszenia potrzebna może być korekta odczynu, zwykle po analizie gleby i dobraniu dawki wapna. Nie łącz takiego zabiegu bezpośrednio z wysiewem siarczanu amonu, ponieważ wapnowanie zmienia działanie nawozu azotowego.
Drugim błędem jest wysypanie dużej ilości granulek tuż przy szyjce korzeniowej lub korzeniach. Skoncentrowany nawóz może je uszkodzić. Szczególną ostrożność zachowaj także na glebach lekkich oraz przy późnym nawożeniu, gdy rośliny nie wykorzystają już azotu przed zimą.
Najbezpieczniejsza zasada jest prosta: siarczan amonu wybieraj wtedy, gdy roślina potrzebuje azotu i siarki, a jej podłoże może przyjąć dodatkowe zakwaszenie. Jeśli uprawiasz lawendę lub inną roślinę wapnolubną, wybierz nawóz, który nie obniża pH gleby.
